Ao Pavillón de As Roteas haberá que cambiarlle o nome e pasar a chamarse "Pavillón do Sufrimento". Un Coruxo que xogou un partido tan práctico como intelixente e que a falta de 2 ´ 26" para o tempo regulamentario tiraría por terra unha vitoria que se fraguou na fe do Leis Pontevedra que llo/llelo xogou todo a unha carta. Un partido sen calidade dende os primeiros compases onde os dous equipos premen en campo contrario e deixando enormes ocos ás súas costas e coma se ambos os dous conxuntos se puxesen de acordo por esas autoestradas circulaba o balón. 

Sobre todo nos contraataques directos aínda que sen crear ocasións de gol nin tan siquiera de perigo. Como dous púgiles que soltan o brazo ao boleo, así se van producindo as primeiras escaramuzas ata que chega o 1-0 que Cristian en xogada persoal sobe ao electrónico. Era moito o que se xogaban os dous equipos e de aí que custaba soltarse na fabricación de fútbol salga, por iso que baixo unha pronunciada continuidade de estreitas marcaxes se ía ao ataque con máis corazón que cabeza sendo inexistentes as ocasións de gol para ambos os dous contendentes.

O peso do partido corría a cargo do equipo da capital, e co Coruxo saíndo á contra con explosividade pero os seus ímpetos morrían na beira do extenso mar que xa supoñía unha pista dominada polo Leis.

Puido empatar o equipo visitante nese balón que Pana enviou ao pau e o rexeite cae a pés de Raúl Jiménez que con toda a portería a pracer dispara por fóra. Era o ecuador do partido e o equipo de Rachí xa estaba nas cinco faltas; o que motivou un extra no pulo do Leis e que outra vez perdoa a portería baleira nun golpeo que Luis só tiña que empurrar á rede. En segundos outra grande ocasión marrada polo equipo local en servizo de Mario sobre Pablo Valle pero este dispara desvíado. O descontrol era o máis destacable sobre todo en ataque, onde ambos os dous perdían balóns con excesiva frecuencia. 

O 2-0 anotaríao Jonhy tras un grande pase de Pablo Valle. Supuxo un bálsamo ao precario xogo dos vigueses, aínda que a fin de contas este era un partido para gañar, se ou se. Coma se dunha situación encistada se tratase e que unha e outra vez todo volve ao inicio, e o Leis Pontevedra seguía o seu particular partido levando o peso, o desgaste físico e as accións con máis faísca e relevancia, e do Coruxo destacar eses contraataques que unha e outra vez ía desperdiciando. Chégase ao final do primeiro tempo con ese 2-0, e o Leis fallando un dobre penalti que Raúl Jiménez enviou por fóra. Os erros defensivos é o máis destacable nos inicios deste segundo acto co Leis levando a iniciativa pero outra vez sucumbindo á férrea defensa local, aínda que moito tiñan que ver as lentas finalizacións do equipo visitante.

E paradoxalmente as mellores ocasións de gol estaban a ser dos vigueses, onde Jonhy, Cristian e Pablo Valle marran en tres minutos ata catro ocasións de gol, desas que non se poden fallar. O 3-0 é cousa dun gran Fabio, que dende os nove metros a enchufa como un obús por toda a escuadra. Íalle ben ao Coruxo a formulación de xogar á contra, sobre todo cando o Leis estivo medio grogui co terceiro gol dos vigueses; pero Raúl Jiménez nun contraataque recorda que os partidos duran 40 minutos, e dun gran disparo fonde á rede o 3-1. Dende aí chegarían os mellores minutos do equipo local, comandados por un pletórico Xan que el mesmo estrela un balón ao pau.

E chega a xogada que marcaría o resultado final, o 3-2 que forza o equipo da capital por mediación de Barcala e que lles deu aos visitante unha grande forza psicolóxica. Tivo unha inmediata reacción o Coruxo ao marcar aos poucos segundos por medio de Jhony o 4-2, pero a situación dá un xiro total ao xogarllo/llelo o Leis a unha carta e premer por toda a pista e poñer en liza a táctica de porteiro-xogador, e que de aí chegaría o 4-3 nun despiste defensivo local que facilita o gol de Losada. O luminoso sinalando 2 ´ 2" de xogo efectivo, e ao Coruxo non lle treme o pulso e forza varios corners moi seguidos pero sen chegar a crear perigo nun partido que el mesmo se complicara. A puntilla xa chegaría co 4-4 final que anota Barcala e que xa deixaba as cousas como estaban co Leis tres puntos por enriba na clasificación xeral e un Coruxo lamentando as ocasións de gol falladas.

CORUXO F.C. 4
LEIS PONTEVEDRA 4

Domingo, 28 de marzo de 2010